Koffers inpakken

Helaas, we moeten de koffers inpakken.

Toeval

We zijn begonnen in Perth en kregen daar een Apollo camper met het kenteken WKZ 025.
In Sydney kregen we eerst een camper waar we ongeveer een week in hebben gereden tot er problemen ontstonden aan de koppeling. We kregen een nieuwe camper en dit was een Hippie camper met kenteken WKZ 026.
Wat een toeval!

Kamperen in de tropen...

....ziet er zo uit:

echter je hebt ook dit:

Enkele bijzondere Australische verkeersborden

  

 

Avonddieren

Behalve de kangoeroe zijn er veel meer buideldieren in Australië. Zoals de oppossum, die voornamelijk s'avonds actief is. Overdag zie je deze nooit. Ze zijn heel stil en kunnen zomaar naast je staan. Soms heb je het pas door als je het diertje weg ziet lopen, soms eerder. Ze zijn niet heel schuw, vooral niet die op een camping wonen. Als wij op een nieuwe camping zitten dan is het iedere avond afwachten of en welke dieren tevoorschijn komen. In het noorden ook regelmatig de grote vleermuizen of de bush stone curlew; een loopvogel die zulke harde schelle geluiden maakt dat je er kippenvel van krijgt. Net als de masked lapwing.
Hoewel er steeds meer WIFI is op de campings heb je in de camper niet altijd goede ontvangst. Wij zoeken dan het beste ontvangst op. Dat is op deze foto's bij het zwembad.

Je zou het niet zeggen, maar deze vogels: de masked lapwing met zijn gele masker maakt enorm veel lawaai net als de grijze s'nachts bijna onzichtbare bush stone curlew. Verder zijn er dag en nacht vele soorten hagedissen en je moet soms goed kijken of er poten aan zitten of niet om ze van een slang te kunnen onderscheiden:

Australië versus Europa

Een kaartje dat aangeeft hoe groot Australië is in vergelijking met Europa:

Suikerriet of sugarcane

Vooral in de staat Queensland zijn honderden kilometers land die bebouwd zijn met suikerriet. Zoveel dat het erg saai kan zijn om langs te rijden. De omstandigheden zijn voor de suikerriet of sugarcane dan ook ideaal. Veel regen en tropisch warm. Suikerriet heeft ongeveer anderhalve meter regen nodig om goed te kunnen groeien. En dat krijgt het hier wel.

Nog niet zo lang geleden werd hier in Australië al het riet met de hand gesneden zoals dat nog steeds gebeurt in veel landen waar suikerriet wordt geoogst..

De verschillende rietvelden zijn niet allemaal even ver gerijpt, dus vormen ze een mozaïek van heldere schakeringen van groen en goudgeel, met hier en daar wat chocoladebruine gedeelten die dit jaar braak zijn blijven liggen of waar pas geoogst is.

Juli is de koelste maand van het jaar en dan is het tijd om te oogsten en te persen. Die periode loopt door tot december omdat niet alle gedeelten tegelijk rijp worden. 

Vroeger was er veel werk in omdat het erg arbeidsintensief was, tegenwoordig gaat alles machinaal. De rietstengels kunnen wel tot 4 meter hoog worden en er leven veel dieren in. Zoals de bekende canetoad; de giftige reuzenpad die een plaag is geworden. Die liggen vaak platgereden op de weg. Maar ook (grote) slangen, die ook vaak platgereden op de weg liggen naast de suikerrietvelden.